In 2004 begon Karina Tan (1962) haar artistieke carrière als beeldhouwer. Tot die tijd was het gedurende 17 jaar slechts een aanloopperiode naar het “echte werk”. In dat jaar werd haar eerste grote groepsexpositie lovend door het publiek ontvangen. De toon was gezet. Vele groeps- en solo-exposities in binnen- en buitenland volgden elkaar op.
De kunstenares omschrijft haar werk als sterk gestileerd. Bij de bronzen beelden is het uitgangspunt vaak figuratief, met een neiging naar abstractie. Het lijnenspel maakt het kijken naar haar beelden zo spannend. De onderwerpen zijn zeer gevarieerd en hebben bijna allemaal iets met het leven van de kunstenares te maken. Zo is de waterlelie in al haar schoonheid en meerdere vormen een dankbaar onderwerp. Bladeren worden in fragmenten weergegeven, soms in de wonderlijke combinatie van steen en brons. Maar vaak ook de bladeren alleen als een stenen tuinbeeld.
Sinds kort geeft zij les in haar atelier aan huis. “Beeldhouwen is voor 90% kijken. Het kijken heb ik op de tekenacademie geleerd. Hoewel ik niet goed was in tekenen, heb ik daar wel geleerd dat je kritisch moet zijn. Niet zomaar genoegen nemen met “iets leuks”. Vaak kan het beter als je er meer tijd in stopt. Kijken, laten bezinken en dan pas je hamer pakken. In het begin denk je dat je zomaar een steen doormidden kan hakken, maar dat is bijna onmogelijk. Of er moet een gigantische scheur in de steen zitten. Daarnaast kun je ook nog vast zitten in je beeld. Wanhopig zijn, het niet meer weten of zien. De enige oplossing is dan blijven kijken, ronddraaien en weer kijken. Ieder aspect moet tenslotte gelijkwaardig zijn aan de ruimte daarnaast. Kritisch zijn. En ineens heb je het totaalplaatje weer in je hoofd en weet je feilloos wat er wel of niet af moet. Dan wordt beeldhouwen een verslaving en stop je pas als het klaar is. Het lijkt mij fantastisch als ik dat gevoel kan overbrengen op mijn cursisten. Wat je ook doet, doe het goed en met overgave.”
Karina is continue bezig met ontwikkeling. Ze legt zich liever niet vast aan een bepaalde discipline. Het enige waar zij aan vasthoudt is de neiging tot perfectie. In de toekomst wil zij zich graag verdiepen in de glaskunst. Hoe wonderlijk zal een combinatie met het koele glas en de warmte van de steen zijn, of is het juist omgekeerd? Waarschijnlijk heeft het allemaal met kleur te maken en de mate waarin deze materialen elkaar juist versterken of afzwakken. Het is in ieder geval weer een mooie uitdaging…..
Contact:
San Sia beeldende kunst
www.sansia.nl
Noorddammerweg 104 b
1187 ZV Amstelveen
Tel.020-4410195 / 0624-567459